KADINLAR VENÜS’TEN ERKEKLER MARS’TAN

Neden iki cinsi dünyaya komşu iki gezegene yerleştirdik? Biyolojik olarak ayrım çok net: Kadınlar 46 XX kromozomlarına sahip, erkekler 46 XY. Sadece bir harflik değişim iki cins arasında 120 milyon kilometrelik bir mesafe doğuruyor. Yoksa gerçekten bu kadar uzak mı kadın ile erkek arasındaki mesafe?

Örneğin Venüs sıcak, Mars soğuk... Kadınlarla erkekler de mi öyle? Genellemeler rahatsız etse de bu yazının genellemelerden kurulu olduğunu unutmayarak bir bakıma evet diyebiliriz. Her ne kadar erkeğin medeni cesaretle kadına yaklaşması sıcak bir davranış olarak nitelendirilebilir de olsa, bizce çok soğuk bir davranış bu. Ama kadın, gerçekten isterse erkeği, işte o zaman sıcacıktır. Ki “cool”luk da genelde erkekler için kullanılan bir tanımlama değil mi?

Ya bilinmezliğe ne diyebiliriz. Mars, Ay haricinde gök cisimler arasında insanlar için en bilinen gezegen. Her ne kadar insanlı seyahatler henüz uzak olsa da, insansız uzay araçları çoktan bozdu Mars’ın gizemini. Erkekler de öyle. Kadınlar tam anlamıyla kavrayamamış olsa da erkek beyninin kıvrımlarındaki hareketi, erkek davranışlarını önceden bilmek çok zor değil. Ama Venüs nispeten çok daha bilinmeyenlerle dolu bir gezegen. Tıpkı kadınlar gibi. Sadece erkekler için değil, bazen hem cinsler bile anlam veremez kadınların davranışlarına. Çünkü her kadın şahsına münhasırdır. Karmaşık gibi görünen davranışlar, her olayı ayrı ayrı analitik süzgeçten geçirmekten kaynaklanıyor. Yoksa her olay karşısında önceden belirlenmiş doğrularla hareket etseydi kadın, erkek gibi keşfedilmiş olurdu.

Aslında kadın ile erkek arasındaki farkları belirlemek için gök cisimlerine gerek yok. Bu apaçık farklar ortada dururken çok daha önemli bir soru çıkıyor karşımıza: Bu kadar farklı iki cins nasıl oluyor da diğeri olmadan yaşayamıyor?

Kadınla erkeğin buluşması kolay aslında. Her ikisi de tavizler vererek milyonlarca kilometrelik yolu kat ediyor ve dünyada buluşuyor. Yaşamın kaynağı dünyada... Kadınların Venüs’e, erkeklerin Mars’a aitlendirildiği bir düşüncede yaşamı da dünyaya adamak çok doğru bir saptama oluyor. Böylelikle üç gezegen arasında sürüyor ilişkiler. Yalnız kadın, topluyor eşyalarını Venüs’e yerleşiyor. Erkek ise Mars’a... Ne zaman ki büyülü bir atmosferde yakınlaşılıyor, dünyanın tadını çıkarma zamanı... Ay mı? O da olsa olsa bir gözlemci oluyor yaşananlara...

Şimdi bir ilişkiyi mercek altına alalım. Tabii ki Venüs ve Mars ekseninde...

Kadın Venüs’te, bir bara oturmuş kendi halinde Mojito’sunu yudumluyor. Aklında bin bir düşünce, her soruna çözüm ararken karşı masada da Mars’a konuşlanmış erkek, bir yandan birasını içerken bir yandan da kadına bakıyor. Erkeğin kafasında tek düşünce; “Nasıl yapsam da tanışsam”. Bir saat bu durum hiç bozulmadan geçerken erkek içtiği biraların cesaretiyle, güneşten sebepsiz ateşle kalkıyor yerinden ve kadının yanına gidiyor. Venüs’teki ikametinden memnun kadın yine de dünyanın puslu uzak cazibesini düşünerek kabul ediyor erkeğin masasına oturmasını. İlk iletişim dünya yörüngesine giriş çıkışlarla devam ederken, erkek dünyadaki varlığını olabildiğince kısa tutmanın telaşında. Kadınsa kati bir yerleşme olmasa da, uzun boylu bir yaşam düşünüyor dünyada.

Tabii ki, eğer isterse, kadının düşünceleri gerçekleşiyor. Erkek dünyadaki konumunun uzamasından muzdarip kadının bilinmeyenlerine kaptırıyor kendini. Kadın ilk bir iki saatte çözmüş erkeği. Zaten alkolün tesiriyle bütün bilinçaltını masaya döken erkek, günler geçtikçe kadının sıcaklığından etkileniyor. Kadınsa dünyada olmanın mutluluğuyla sürdürüyor ilişkiyi. Belki haftalar, belki de aylar sonra kadın Venüs’ü özlüyor, erkek Mars’ı. Sonunda milyonlarca kilometrelik yol göze alınıyor ve ışık hızında ayrılıyor ikili. Bu kısır döngü de dünyada yerleşik hayata geçene kadar devam ediyor.

Venüs ve Mars ekseninde ilişkiler bu kadar basit olmasa da yine de bu çerçevede yaşanıyor ve hayat milyonlarca kilometrelik bir alanda eski dönem seyyahların tarzında yaşanıyor...